dagboekschrijven.web-log.nl

Welkom bij dagboekschrijven.web-log.nl. Zoals je misschien al weet, kent het werken met een dagboek vele vormen. Mijn favoriet is het schrijven in een boekje met hier en daar een creatieve uitspatting. Op deze site vind je naast boeken, verwijzingen naar mooie websites en cursussen vooral mijn ervaringen met het dagboekschrijven. Ik hoop je hier vaker te mogen ontmoeten. Heb je vragen? Stuur gerust een berichtje via het mailformulier.

Kriebels & Krabbels

Aanmelden voor de inspiratie- en nieuwsbrief kan via het mailformulier.

terug naar de basis

Soms heb ik van die dagen of beter... van die nachten. De ene nacht wordt de een wakker met "groeipijn", de andere nacht de ander. Ze lijken ontroostbaar, de kinderen, maar na wat afleiding wil Klaas Vaak toch altijd weer langs komen. Zij vallen weer in slaap en wij, ouders, tja die luisteren dan nog maar eens naar een nachtprogramma op de radio en proberen weer onder zeil te gaan.

De dag erna ben ik niet vooruit te branden. Alles gaat in tempo Doeloe en tot studeren komt het vrijwel niet. Goed, ik schilder, maar aan het werkelijke huiswerk kom ik vrijwel niet toe. In plaats daarvan pak ik mijn pen, mijn dagboek en ga schrijven. Ik schrijf over de afgelopen nachten, over de belevenissen van de dag, over een vraag uit het levenskunstspel en over een citaat van Roberto Assagioli, de grondlegger van de psychosynthese:

"Ik heb een lichaam, maar ik ben niet mijn lichaam.
Ik heb emoties, maar ik ben niet mijn emoties.
Ik heb verlangens, maar ik ben niet mijn verlangens.
Ik heb een intellect, maar ik ben niet mijn intellect.
Ik ben een centrum van zuiver zelf-bewustzijn en wil."

ruimte scheppen voor een nieuw begin

bron foto

Over anderhalve week begint de vastentijd weer. "Ruimte scheppen voor een nieuw begin" is een werkboek van Christine de Vries waarin vasten, een korte meditatie en creatief schrijven centraal staan. Meer informatie is te vinden bij Shodo en A3-boeken.

schrijfinspiratie

* Elke maand een nieuwe schrijfoefening bij de Papieren Spiegel. Deze maand Letters over Cijfers.

* Een nieuwe schriftelijke cursus bij Shodo (zomer 2010): de Kleine Prins

* Schrijven bij Rouwverwerking - artikel van Christine de Vries (ook te downloaden)

* Schrijf een winterverhaal -Oefening in 6 delen - Schrijven Online

* Allerlei schrijfcursussen op een rij

* Begin een dagboek - artikel van Iris Pronk

* Schrijven is als luisteren naar je pen - artikel van Anja Vervoort

* Interview Flow over dagboekschrijven (pdf - downloaden)

vogelvlucht

Als ik maar een woord zou mogen kiezen om de winter van 2009-2010 te omschrijven zou dat ganzen zijn. Het is waar mijn aandacht iedere dag naar toe gaat en waar ik soms letterlijk voor stil blijf staan om te kijken en/of te luisteren. Zomaar wat dingen over ganzen:

Vorige week kon ik mijn ogen niet geloven: er stond een gans op het dak van de overburen. Gewoon naast de schoorsteen. Ik kan dan niet anders denken dat dit vast een gans met een identiteitscrisis was, want zo'n schouwspel zie je tenslotte niet elke dag. Maar horen doe ik de ganzen dagelijks. Het meest wonderlijke vind ik wel dat het niet uit lijkt te maken of het licht of donker is. Overdag vliegen ze in mooie V-vormen over op weg naar de graslanden die onze stad omringen. Het schouwspel van hoe ze van plaats wisselen is prachtig om te zien. Eigenlijk is zo'n hele groep geen verzameling individuen meer, maar een groot vliegend lichaam geworden, waarin ieder onderdeel zijn eigen functie heeft. Het geluid van de ganzen gaat dan meestal verloren in het geraas van de auto's. Maar 's avonds of 's morgens vroeg als de wereld stil en donker is, dan zijn ze zo goed hoorbaar. Hoe goed ik ook probeer te kijken, ik zie ze vrijwel nooit. Maar dat geluid (het gegak, de onderlinge communicatie) is zo prachtig om te horen.

sneeuw......

We kunnen er maar niet omheen. Het is en blijft winter. Gingen eind december nog regelmatig fietsers op ons kruispunt voor de deur onderuit, nu lijkt iedereen er aan gewend. Er rijden veel minder fietsers langs en degene die het wel aandurven fietsen voorzichtiger dan voorheen. Mijn eigen tempo vertraagt ook weer. De benenwagen wordt ingezet i.p.v. de fiets. Mijn Wolky laarzen worden verruild voor mijn bergschoenen en de wekker gaat eerder af. Lopen kost immers meer tijd dan fietsen. Ondanks al het "gedoe" geniet ik iedere keer weer van de schoonheid van het witte winterse plaatje en het effect dat de sneeuw op de kinderen heeft. Ik heb nog geen enkele dag gemopper gehoord over het feit dat er sneeuw lag. Elke keer weer wordt de witte wereld door hen met open armen ontvangen.

Schrijf eens over de winter. Welke invloed heeft het op je leeftempo? Kun je genieten van de winter? Wat is het mooiste plaatje? Omschrijf dat eens. Welk gevoel roept al die sneeuw bij je op? Welke herinneringen maakt het los? Maak eens een lijstje met typische dingen van de "Hollandse" winter.

Misschien kun je je dagboek illustreren met wat mooie sneeuwfoto's uit je omgeving.

visueel dagboek

Soms krijg ik wel eens een reactie op mijn weblog, die me ontzettend aan het denken zet. Dat deed Susanne bijvoorbeeld. Misschien vreemd als je haar reactie nog eens naleest, want er staat geen vraag in. Het is meer een opmerking en een bedankje. En toch loop ik er al dagen op te broeden. Het wakkerde voor mij de vraag aan wat IK nu omschrijf als een visueel dagboek. Niet wat de literatuur daar over zegt. Het valt nog niet mee moet ik eerlijk zeggen. Om in "leertermen" te spreken is het eigenlijk zoiets als je visie vinden op een bepaalde kwestie, maar ook beseffen dat een visie in de loop van de tijd weer kan veranderen omdat kennis en ervaring daarin een grote rol spelen.

Een "gewoon" dagboek is voor mij altijd een ruwe versie van wat is, van het Nu. Of het nu gaat om een krantenartikeltje dat me raakt, een stukje tekst dat ik zelf heb geschreven of een kleine opsomming van de dag. Het is altijd de ruwe vorm. Er staan spelfouten in. Het is soms lelijk geschreven of die ene zin had drie keer korter gekund. En vaak worden gedachten of gevoelens genuanceerder als ze wat meer uitgekristalliseerd zijn na een sessie schrijven. De tekeningen/schilderingen die in mijn dagboek terecht komen op dit moment zijn ook ruwe vormen. Het is een kleurrijke weergave van gevoelens en soms gedachten. Het zijn vaak aanleidingen om over te schrijven, maar vrijwel nooit worden ze uitgewerkt tot kleine kunstwerkjes.  Het gaat niet om het maken van kunst, maar om datgene wat er onbewust onder de oppervlakte van het dagelijks leven leeft visueel te maken. Daarmee passen ze ook zo goed in mijn dagboek. Dit is voor mij de basis van een visueel dagboek.

Maar..... tja er is altijd die maar. Hoe zit het dan met Journal Spilling? Hoe zit het dan met dagboekpagina's die ik verder uit wil werken tot een mooi kunstwerk? Kan het maken van een kleurrijke dagboekpagina, waarbij het doel meer gericht is op het maken van iets moois, me niet hetzelfde opleveren als die ruwe versie? En hoe zit het dan met die dagboekpagina's die ik in de loop van de jaren heb gemaakt, dat zijn alles behalve ruwe versies?  Dit zijn een paar voorbeelden van vragen waarmee ik nog aan het stoeien ben. Wordt vervolgd dus!

inspiratie

1. sporophytes, 2. New Journal for 2010, 3. surrounded,
4. Toeval 16-12 links, 5. vivid scraps, 6. Avec des fleurs... Bonne année,
7. crafting 365 - day 237, 8. pale turquoise, 9. sweethearts

levenskunst

bron  foto

Het levenskunstspel van Anky Floris bestaat uit 52 kaartjes met daarop een thema dat verbeeld wordt met een intuïtieve tekening en waarbij een aantal vragen gesteld worden. Dit spel kun je gebruiken om te schrijven in je dagboek, maar je kunt het ook spelen met familie en/of vrienden. Via de site van de uitgeverij A3-boeken kun je wat voorbeelden zien (de plaatjes zijn wat minder duidelijk). Klik hier naar toe. Anky Floris geeft ook een jaarcursus: Schrijf je eigen levenskunstdagboek.

Mijn ervaring met de kaartjes
Ik mag graag naar de Beeldhaiku's van Anky Floris kijken. Het zijn tekeningen uit een lijn die door het kleurenspel tot leven worden gebracht. De eenvoud waarmee dingen uitgedrukt worden, vind ik erg inspirerend. Toch zetten die tekeningen me eigenlijk nooit aan tot schrijven. Het zijn altijd de woorden die dat doen. Soms is het thema voldoende om me aan het schrijven te krijgen, maar meestal raakt een van de vragen me en neem ik die vraag over in mijn dagboek.
Er zijn veel manieren waarop je op zo'n vraag kunt reageren. Het meest simpele is de vraag direct beantwoorden in 5 of 10 regels tekst. Je kunt ook een vrij cluster maken of de vraag beantwoorden met een lijstje woorden of zinnen. Eigenlijk is alles mogelijk....... Je zou een vraag zelfs met een tekening kunnen beantwoorden.
Voor mij persoonlijk is zo'n kaartspel een prima starter als ik om een schrijfonderwerp verlegen zit. Het is, zoals Julia Cameron zegt, eigenlijk een kwestie van de stekker in het stopcontact steken. Met behulp van zo'n kaartje kom ik in de stroom van het schrijven terecht zonder al te veel moeite te moeten doen.

365 pagina's

Een visueel dagboek hoeft niet altijd uit de meest mooie, ingewikkelde of prachtige pagina's te bestaan, dat bewijst het project van Erin Knepp wel: 365 day's of being 30. Je kunt haar pagina's in een diashow bekijken of surfen naar haar fotoverzameling op Flickr.

kinderen voor kinderen

seawhite of brighton

Al eerder heb ik de Watercolor Moleskine besproken. Dat vind ik dus echt een boekje waarin de visuele kant van mijn dagboek naar voren komt. Ik vind het boekje te prijzig om voor de helft te vullen met alleen maar schrijfsels, dus daar gebruik ik het ook niet voor. Bovendien is het papier niet echt geschikt voor alleen maar schrijven. Juist omdat het geschreven en het visuele dagboek elkaar af blijven wisselen (en ik nu op dit moment graag in een boek wil werken) gaat de zoektocht naar het ideale dagboek verder.

Bij de DEVA in Breda kwam ik een prachtige vierkante dummy tegen van het merk Seawhite of Brighton. Het bevat 140 grams papier en dat is dus dikker dan het gemiddelde notitieboek. De vierkante dummy's zijn er o.a. in de maten 25 x 25 cm, 19,5 x 19,5 cm en 14 x 14 cm. Alle formaten bevatten 190 pagina's (lekker veel dus!). Het papier is redelijk glad en goed te bewerken met potlood, fineliner, gelpen, viltstift, ecoline, vetkrijt, pastelkrijt, vulpen en acrylverf. Bij het gebruik van ecoline, acrylverf of wanneer je veel plakt met boekbinderslijm gaan de pagina's wel wat bobbelen, maar ik vind dat niet zo'n bezwaar. Wanneer ik ecoline gebruik versnel ik het drogingsproces meestal met de föhn, maar heel noodzakelijk is dat niet. De kleuren lopen niet door naar de achterkant van het papier, wat heel prettig is. Omdat het papier dikker is dan dat van het gemiddelde ongelinieerde notitieboek kun je het met veel verschillende schrijfmaterialen beschrijven zonder dat dat aan de achterkant van het papier zichtbaar wordt. Copic Markers lekken helaas door, maar dat is tot nu toe het enige nadeel wat ik gevonden heb. Hoe langer ik werk in deze dummy, hoe enthousiaster ik word. Dit benadert op dit moment wel heel dicht mijn ideale dagboek.

Op de site van Seawhite staat een verwijzing naar Nederlandse websites, die de boeken ook verkopen. Echter staat op geen van die sites uitdrukkelijk vermeld dat de dummy's van het merk van Seawhite of Brighton zijn. Zelf rondsnuffelen in winkels met kunstbenodigdheden blijft toch de beste manier om te kijken of je dit soort boeken wat vindt.

Prijsindicatie: Ik betaalde voor mijn dummy (19,5 x 19,5 cm / 190 pag. / 140 grams papier) € 10,80.

lekker makkelijk

De HEMA verkoopt op dit moment plakband met dessin. Daarmee kun je op een snelle manier leuke randjes maken in je dagboek. Weet je meer adressen waar je plakband met een leuk dessin kan kopen, schrijf je tips hieronder in de reacties.

nooit te oud

Ik kan er niets aan doen, maar ik kreeg toch wel een beetje een "ahh wat schattig-gevoel" bij deze videoboodschap (en wat een berg dagboeken).

vrij cluster

Soms is vrij associëren heerlijk om te doen. Op dit moment doe ik dit vrijwel dagelijks en soms verwonder ik me over de gedachten of associaties die boven komen. Ik kan er voor kiezen om zo'n verrassing uit te werken in een korte tekst. Ik kan ook het cluster verder ongemoeid laten. Clusters geven een mooi beeld van het netwerk aan woorden dat ik in mijn hoofd heb. En naarmate ik er meer maak, zie ik ook dat ik vrijer word en de snelheid toeneemt.

Techniek:
Je begint in het midden van je pagina met een woord. In dit geval is dat het woord BOOM. Dan ga je associeren. Ik maak steeds woordkettingen waarbij uit het ene woord de volgende associatie volgt. Zo schreef ik bijvoorbeeld: boom - wortel - tak- blad - herfst- loslaten. Wanneer er niets meer komt, begin ik weer opnieuw bij het woord boom enz.

Tip:
Als je dit een leuke schrijftechniek vindt, dan is het schrijfboekje Clusters van Christine de Vries misschien iets voor jou (uitgegeven bij A3 Boeken). Aan de hand van 40 thema's kun je deze schrijftechniek toepassen in vrije clusters en clusters die een voorgeschreven vorm hebben.

visueel dagboek

De titel visueel dagboek of art journal kan heel imponerend zijn. Het idee alleen al om aan een visueel dagboek te beginnen, daar kun je zo van in de stress schieten dat je het idee links laat liggen. Maar eigenlijk is het niet moeilijk. Een visueel dagboek hoeft niet uit mooie plaatjes te bestaan. Er hoeven geen geweldige tekeningen in of prachtige collages. Er hoeven zelfs geen mooi zinnen of lappen tekst in voor te komen. Soms is het niets meer of minder dan een paar streken rode en bruine verf op papier. Die voorstelling heeft geen expliciete vorm. Het is niet doelgericht gemaakt. Het is meer de verbeelding van een bepaald gevoel dat er in het hier en nu is. Natuurlijk kun je er wat bij of over schrijven. Maar soms.... soms luchten die paar streken verf meer op dan drie volgeschreven pagina's.

 

a walk between heaven and earth

In feite is dit al een “oud” boek. Het verscheen in mei 1994, maar is nog steeds te koop. De schrijfster komt van origine uit Oostenrijk, maar is nu woonachtig in de Verenigde Staten waar zij o.a. les geeft in creatief schrijven. Dit boek is geen schrijfboek vol oefeningen en handvaten. Fragmenten van het persoonlijke leven van de schrijfster, tips en ervaringen uit haar schrijfklassen en stukjes tekst over persoonlijke ontwikkeling vormen samen een mooi boekje waarin het (dagboek)schrijven toch min of meer centraal staat. Het is bovendien in de vorm van een dagboek geschreven. Korte en lange teksten wisselen elkaar af. Het is juist die afwisseling (in onderwerpen en tekstlengte) die het aantrekkelijk maakt, maar daardoor kun je als lezer ook vrede hebben met het feit dat sommige persoonlijke dingen niet uitgediept worden, terwijl je daar misschien wel heel erg nieuwsgierig naar bent.  Holzer heeft (net als Natalie Goldberg) duidelijk affiniteit met het Boeddhisme: in dit geval met Thich Nath Hahn en loopmeditatie. Die aspecten worden, zeker in het begin van het boek, regelmatig aan het schrijven gerelateerd, maar nergens is het overheersend aanwezig. Het is een prettig leesbaar (engelstalig) boek. In dit boek geen adviezen voor het gebruik van de keukenwekker, vloeiend schrijven of de schrijfsprint. De invloed van zowel Goldberg als Cameron is in dit boek nog niet aanwezig en daardoor eigenlijk ook een verademing, want de meeste “schrijfgoeroes” van het laatste decennium gebruiken juist die adviezen als basis. Voor mij is dit een boek dat absoluut een plekje krijgt in de verzameling boeken over schrijven. Oordeel zelf en neem eens een kijkje.

citaat

The journal became a helpful tool to track my own journey, because on the one hand the journal is a lineair form - the dated entries are chronological, so that in rereading it you can clearly see at what point in time a new image or insight emerged. But on the other hand the journal is not lineair at all - you repeat yourself, you walk in a circle sometimes, finding yourself in the same place, reexamining the same issues from a different angle. And yet this form is perhaps neither lineair nor circulair.

Burghild Nina Holzer - Walk between Heaven and Earth

als de woorden op zijn.....

Soms zijn er onderwerpen die jarenlang meereizen in je dagboek. Je schrijft er niet meer dagelijks of wekelijks over, maar het komt toch iedere keer weer terug. Als je je verhalen terugleest zie je op een gegeven moment dat het een herhaling van zetten wordt. Juist dan is het goed om oefenvormen uit het creatief schrijven in te zetten. Gebruik woorddichten, verander van perspectief, beperk jezelf tot 5 of 10 regels schrijven... het kan allemaal helpen om het onderwerp anders te benaderen of om tot de kern te komen. Misschien gaat er een andere deur open waarover je dan weer verder kunt schrijven.

Als dat allemaal niet helpt, pak dan eens je doos met kleurpotloden of stiften. Doe je ogen dicht en pak 3 of 4 verschillende kleuren. Maak kleurvlakken en voel wat er ondertussen met je gebeurt. Natuurlijk kun je ook een tekening maken. Het is maar net wat je wilt. Schrijf daar vervolgens een kleine tekst over en vraag je af hoe je dit kunt koppelen aan dat moeilijke schrijfonderwerp. Soms hoef je niet eens te schrijven om de ruimte te kunnen voelen die is ontstaan door het kleuren. Dateer je tekening (net zo als elk dagboekschrijfsel).

watercolor moleskine

Als je naast je geschreven dagboek, graag een visueel dagboek wilt bijhouden dan is de watercolor moleskine misschien een mooie aanvulling. Het boek is ook leverbaar op A4-formaat als je liever op grotere vellen werkt. Voor mijn journal spilling gebruik ik de "kleine" versie en tot nu toe bevalt het me prima. Het boekje bevat 60 pagina's aquarelpapier (200 g/m2). Het is dik genoeg om met aquarelverf, ecoline, acrylverf of viltstift op te werken. Het enige dat doorlekt zijn Copic Markers (stiften op alcoholbasis). Verder kom ik geen noemenswaardige nadelen tegen als ik werk met gelpennen of fineliners. Omdat het papier een korrel heeft is het kleuren met potlood niet altijd even makkelijk. In principe is het papier daar ook niet voor bedoeld, maar als je aquarelpotloden, neo color II of Inktense wilt gebruiken dan moet je toch wat extra kleur aanbrengen om met de aquabrush een meer egalere kleur te kunnen krijgen. Bovendien moet je best wat werk verzetten met een kwast om een mooie kleur te krijgen. Maar goed, dat kan ook aan mijn onervarenheid liggen. Elke bladzijde heeft een perforatierand waardoor je pagina's eventueel makkelijk uit het boekje kunt scheuren.

interview | saskia de bruin

1. Wie is de dagboekschrijfster?

Ik ben een dochter van twee kunstenaars. Het is mijn missie mensen bij te staan op hun reis naar meer bloei, creativiteit, ontspanning en plezier. Mijn recept is: ga naar binnen, kom tot jezelf, ontdek wat in je leeft en breng naar buiten wat echt is, zo ontstaat bloei op een vanzelfsprekende manier. De onderwerpen en de werkvormen in mijn boeken, kaartjes en cursussen zijn soms verschillend maar in mijn aanpak staat veiligheid altijd centraal. Ik werk veel met (creatief) schrijven, dans, ontspanning en lichaamsbewustwording. Ik heb een eigen stijl ontwikkeld die zacht, uitnodigend, aanmoedigend, accepterend en speels is. Die stijl vind je ook in mijn boeken en kaartjes. Wat ik je het liefste wil geven is “het gevoel dat je helemaal goed genoeg bent, dat je veilig bent en gerust tevoorschijn kunt komen”.

Waar alles mag,
kan alles tevoorschijn komen.

2. Sinds wanneer houd je een dagboek bij?

Als kind ben ik een dagboek begonnen na het lezen van het dagboek van Anne Frank. Maar dat was maar van korte duur. Later heeft de Amerikaanse schrijfster Sark me enorm geïnspireerd. Ik schreef altijd veel, maar losse briefjes, notitie’s, gedichten, aforismen, manuscripten. Geen dagboek, waarin alles gebundeld is. Nu doe ik dat al jaren. Het verrijkt enorm om zo te schrijven en het voedt mijn professionele schrijverij ook.

3. Hoe zou je je dagboeken typeren?

Ik werk in multomappen waarin ik alles chronologisch opberg. Ik schrijf reflectief, creatief, therapeutisch, expressief. Soms teken ik, maak ik collages, schrijf ik brieven, gedichten. Eigenlijk ben ik niet echt van één vorm of stijl. Ik schrijf gewoon heel veel, soms meer en minder in vlagen. Verder bewaar ik ook schrijverij van anderen in mijn dagboek.

4. Hoe vaak ben je met je dagboek bezig?

Ik meestal schrijf dagelijks, maar niet dwangmatig. Ik schrijf alleen vanuit verlangen naar schrijven, nooit omdat het moet. Ik hou ook geen logboekachtig dagboek bij. Mijn mappen zitten vol flarden, maar ik maak er geen verhaal van, het hoeft allemaal niet compleet van mij. Ik leef mijn leven compleet en schrijven is daar een onderdeel van.

5. Wat is je favoriete werk- of schrijfplek?

Ik schrijf graag op verschillende plekken. Omdat ik in een multomap werk, kan ik gemakkelijk een paar A4-tjes in mijn tas meenemen. Ik kan dus overal schrijven, en dat doe ik dan ook. Schrijven komt altijd vanuit een ingeving, een aha, een vraag, een behoefte om iets te parkeren op papier, een mooie zin te bewaren, of iets te onderzoeken. Dat kan overal. Het persoonlijke dagboekschrijven doe ik met de hand. Schrijfwerk doe ik met de pc.

6. Als je dagboekschrijven als een lekker recept aan een vriend of vriendin wilt geven, welke ingrediënten zou je dan aanbevelen?

Losheid, creativiteit, eigenwijsheid, een snufje oneerbiedigheid, speelsheid en radicale eerlijkheid. Strooi er nog wat wilde dromen overheen. Voeg alles precies naar behoefte samen, en neem niets meer dan je aanstaat

7. Hoe zorg je ervoor dat het werken/schrijven in je dagboek uitdagend blijft?

Ik lees heel veel Amerikaanse creatiefschrijven-boeken, volg zo nu en dan zelf ook weer een training en probeer van alles uit. Ook volg ik mijn eigen creatieve invallen. Ik laat me ook heel graag inspireren door de mensen aan wie ik les geef. Inspiratie en uitdaging zijn overal, soms ook op heel andere gebieden. Ik geef les in Biodanza, ik doe soms theatersport, ik zing bij een musical vereniging…. Creatieve expressievormen inspireren me steeds opnieuw.

8. Jan Wolkers zei ooit: “Schrijven is lezen.” Hoe is dat voor jou? Heeft het lezen van boeken/tijdschriften/weblogs invloed op jouw manier van schrijven?

Mmmmm, maar gedeeltelijk. Schrijven is voor mij luisteren. Luisteren naar wat het leven, wat anderen en wat mijn eigen hart fluistert. Als ik heel stil ben van binnen, kan ik luisteren en dus schrijven. Ik ben niet van de ingewikkelde literatuur.

9. Wiens (gepubliceerde) dagboek vind je inspirerend?

De dagboeken van Sark en Anais Nin. Beide radicaal authentiek, oorspronkelijk, moedige zoekers en speel. Ik hou van mensen die buiten de lijntjes durven te gaan.

10. Heb je een tip voor andere dagboekschrijvers en schrijfsters? Dit mag van alles zijn van boek tot internetpagina, van schrijfoefening tot soorten pennen, van jouw persoonlijke ervaring tot een mooie plek om te schrijven.

Al mijn tips heb ik in mijn nieuwe schrijfhandboek geschreven, het komt in het voorjaar van 2010 uit. Ik heb net 5 maanden zitten schrijven aan al die tips. De belangrijkste tip….. pak een pen en papier….. en schrijf op….. ik ben helemaal goed genoeg, als schrijver, mens, creatief en voelend wezen…. Schrijf verder…. Ps: een dagboek is een speeltuin waar alles mag…. Ja, echt alles!

**********

Bedankt Sas voor je medewerking! Wil je meer weten over de boeken, cursussen en workshops die Saskia geeft, klik dan op een van de volgende linken:

• site Saskia
• boeken en kaartjes
• Schrijfhandboek en Gelukskaartjes (verschijnen voorjaar 2010 - scoll wat naar beneden om naar het Schrijfhandboek en de Gelukskaartjes te gaan)
• De Geluksonderneming
• Weblog